شاید دهمین بار ِ که این صفحه باز شد و بسته شد و نوشته شد و پاک شد...... سردرگمم مثه این روزهای خودمم حتی اینجا!!! نمیدونم رد کردن اون پیشنهاد کار ِ جدید اشتباه بود یا درست. باید ریسک میکردم؟ این کار ِ دیگه ای که بهم واگذار شده و تا الان درواقع هیچ قدم ِ مثبتی برنداشتم چی؟ از طرف دیگه کاری که چند سال ِ پشت گوش میندازم و یه جور حسرت ِ درواقع چی میشه! اینقدرررررر همه چی پیچ خورده و قاطی شده که آسونترین راه رو دارم میرم! همیش پشت ِ گوش میندازم... وای که خسته ام از این همه تنبلی ولی با اینکه میگم تنبل شدم ! اما فکر که میکنم میبینم تنبلی هم در کار نیست! من که همه روز بدو بدو دارم..... پس چرا به هیچ کاری نمیرسم! وای که گیج ِ گیجم!! میدونم که همه این آشفتگی ها نتیجه اینه که یه برنامه ریزی درست ندارم و دقیقا همه کارها رو باهم میخوام شروع کنم.... یاد دوران دانشجویی می افتم! اون سالی که هم تو آموزش دانشگاه کار میکردم. هم با اداره "ب" کار میکردم هم اینکه درسهای به اون سنگینی داشتم.... یادش بخیر چقدررررر میچسبید خستگیاش..... اینکه شب که میرسیدم خونه تازه باید شروع میکردم .... چقدر خوب بود .. با همه اون خستگی که داشت اما دوست داشتم این همه دویدن و جنب و جوش رو .... اما الان ..... دارم افول میکنم.... خودم میدونم و بدی ِ قصه همینه که خودم از وضعیت الان ۱۰۰٪ ناراضیم و دلم همون آدم چندسال پیش رو میخواد. هرچند که با تمام این تفاسیر و تنبل بودن الانم! ولی بازم نسبت به بقیه اصلن تنبل نیستم که زیادی هم اکتیوم... باز همینش خوبه حداقل.... اما تنبلم و دور از اون آدم چندسال پیش ِخودم......... دلم براش خیلی تنگ شده... اما میدونی به خودم امیدواری میدم! خودم رو توجیه میکنم! با این سیل ِ اتفاقات و درگیرا و مشکلاتی که من داشتم .... هرکس ِ دیگه هم بود شاید اینطوری میشد..... ولی یه چیزی بهم میگه.... دختر خوب اینا همش توجیه ِ الکی خودت رو گول نزن.....کاش برگردم به اون روزها.......شاید یه تلنگر......

         ** اینم دوست ِ جدیدمه که خیلی زیاد دوسش دارم